‘Samen maken we de stad’, maar hoe dan?

Bouwplannen, parkrenovaties, nieuwe wegen… Leiden verandert voortdurend. Politici zeggen dat zij de bewoners er nauw bij willen betrekken en hun inbreng zeer waarderen, maar de praktijk is dat Leidenaars zich vaak niet gehoord voelen. Hoe komt dat en, belangrijker, hoe kan het beter? Dat onderzoeken Andy Clark, Richard den Haring en Marije van den Berg in een serie podcasts en live uitgezonden talkshows vanuit café Re-spons.

‘Samen maken we de stad’ luidt de slogan van het huidige college van burgemeester en wethouders. ’De energie van Leidenaren om zich in te zetten voor elkaar en voor de toekomst van de stad willen we meer ruimte geven’, staat verderop in het coalitieakkoord te lezen. Onder meer met een ‘right to challenge’ wat inhoudt dat inwoners een gemeentelijke taak mogen overnemen als zij dat beter en goedkoper kunnen. Andere initiatieven, zo valt er te lezen, zijn ook van harte welkom.

Het klinkt allemaal zeer uitnodigend maar de praktijk is over het algemeen veel weerbarstiger weer iedereen die zich weleens tegen gemeentelijk beleid heeft aan bemoeid. “Je ziet vaak dat het stroef verloopt tussen de gemeente en bewoners, dat stevige discussies ontstaan”, zegt Clark. “Bewoners voelen zich niet gehoord, politici klagen erover steeds the usual suspects te zien… Wij willen weten hoe dat beter zou kunnen.”

Luister hier naar het gesprek met Corinne den Ouden, Adinda Slingerland, Cor Klein en Geerten Boogaard over hoe dat moet ‘Samen Leiden maken’ en vooral ook hoe het niet moet. Een podcast over vallen en opstaan en over Leidse trots.

In de eerste podcast wordt deze vraag voorgelegd aan Corrine den Ouden werkzaam bij woningbouwcorporatie Portaal en als vrijwilliger actief op vele Leidse fronten. De tweede gesprekspartner is Adinda Slingerland, als bewoonster van de wijk Nieuwe Energie volgt zij – ondertussen met argusogen – de plannen voor de bouwplannen Leads en de Watergasfabriek. En ook Cor Klein al jarenlang Leids cultuurambtenaar en Geerten Boogaard, oud-gemeenteraadslid en als Thorbecke hoogleraar decentrale overheden deskundig op het terrein van bewonersparticipatie, schuiven aan bij gesprek.  

Corinne den Ouden zweert bij burgerlijke ongehoorzaamheid. “Doe het maar gewoon, ga niet zitten wachten tot het mag.” 

Cor Klein ziet duidelijk veranderingen in zijn werk als ambtenaar. “Vroeger schreef je een cultuurnota achter je bureau. Natuurlijk wist je wel wat er in de stad speelde, maar tegenwoordig doen we het echt wezenlijk anders. Al een jaar van tevoren trekken we er op uit, organiseren we overal bijeenkomst om erachter te komen at nodig is en wat werkt. We maken ‘m nu echt samen met de stad.”

Adinda Slingerland is minder positief. Haar wijk werd overvallen door het bouwproject Leads, en de ontwikkeling van het Watergasfabriekterrein ging aanvankelijk buiten de wijk om. Dat heeft veel kwaad bloed gezet. Ze is dan ook sceptisch over de participatiemogelijkheden van bewoners in Leiden. “De slogan ‘Samen maken we de stad’ schept verwachtingen. Ik wil voorkomen dat de stad van ontwikkelaars wordt. De huidige bewoners van Leiden moet een veel grotere stem krijgen.”

Geerten Boogaard tenslotte weet hoe de meeste winst te behalen is. “Door aan te sluiten bij waar Leidenaars trots op zijn.”